همچنين در تاريخ قديم قم نوشته است : « و نيز گويند كه مسلمانان در زمان خلافت عبد الملك بن مروان و والى و حاكم شدن حجاج ابن يوسف بر عراقين بر اهل اين ديه خروج كردند و با ايشان محاربه كردند و اين ديه را مسخر گردانيدند و در آتشكده بكندند و آن دو مصراع « 1 » بود از طلا و آن را به پيش حجاج بردند ، آن را به مكه فرستاد تا بر در كعبه در آويختند ، و اللّه اعلم . » « 2 » فصل هشتم پلهاى قديم و جديد قم از قرارى كه در تاريخ قديم قم نوشته است : « رودخانهء قم را چهار پل بوده است : پل اول - را عبدوية بن عامر بن سعد بن احوص اشعرى بنا نهاده و او از جمله پل‌هاى محكم و بغايت مشرف و عالى بوده . پل دوم - معروف به « قنطرهء يكجه » بوده است و او بر در مسجد جامع بنا شده ، آن را يحيى بن على عبد اللّه اشعرى بنا نموده . پل سيم - را ابو علويه حسين بن عمران اشعرى بنا نهاده و اليوم منهدم و خرابست . پل چهارم - قنطرهء سهلويه قديم است و آن را سهل بن على بن سهل بن يسع اشعرى بنا نهاده است و آن يازده طاق است . » « 3 » اين چهار پل كه در تاريخ قديم قم نوشته است يكى از آنها خراب و باقى محكم و استوار بوده كه از آنها عبور مىنمودند ، امروز از هيچ‌كدام اثرى نيست . اكنون نيز رودخانه مشتمل است بر چهار پل : يكى متصل به دروازهء خاك فرج ابتداى بازار ، دروازه‌اى كه فعلا خيابان شده ، از بناهاى سلاطين صفويه بوده و مشتمل بر يازده طاق بوده و چون شكست يافته و مشرف به انهدام بوده ، در سنهء يكهزار و دويست و نود و دو ( 1292 ) عليخان سنقرى نايب الحكومهء قم سقف چشمه‌هاى او را برداشت و بر روى پاىهاى او سقفى مرتفع بزد و در وسط پل براى هر دو چشمه يك طاق زد ، و مشتمل بر ده طاق محكم

--> ( 1 ) - دو لنگه . ( د ) ( 2 ) - تاريخ قديم قم ، ص 88 ( 3 ) - پيشين ، ص 27 .